تکارتراپی چیست ؟

تکنولوژی های جدید در پزشکی سبب می شود تا درمانگران در مواجهه با مشکلات و آسیب های وارده به بدن انسان عملکرد بهتر و موثرتری داشته باشند.
یک مثال عملی و جالب از این فن آوری های پیشرفته مورد استفاده توسط پزشکی، دستگاه تکار تراپی است. این تکنولوژی که روشی ایمن و غیر تهاجمی است، در چند سال گذشته با موفقیت برای درمان آسیب های بافتی، توانبخشی عضلات و تاندون ها و آسیب های وارده به استخوان و مفاصل توسعه یافته است.
تکارتراپی اولین بار در آسیب های ورزشی استفاده شد و سپس این روش جدید برای درمان طیف گسترده ای از مشکلات سیستم اسکلتی عضلانی به فیزیوتراپی وارد شده است.

تکارتراپی

تکار تراپی نوعی دستگاه با امواج رادیو فرکانس (طیف امواج الکترومغناطیسی) است که با دو روش خازنی (Capacitive) و مقاومتی (Resistive) سبب انتقال انرژی در بافت های بدن می شود.
دستگاه تکار در واقع همان دیاترمی است که به صورت هدفمند تر و با عمق نفوذ بیشتر و کنترل شده تر به بافت بدن وارد می شود و مشکلات و احتیاطات استفاده از دستگاه های دیاترمی موج کوتاه را ندارد.
همان طور که گفته شد، انتقال انرژی در تکار تراپی از طریق ایجاد جریان الکترومغناطیس صورت می گیرد که اگر درست انجام پذیرد موجب بهبودی متفاوت ضایعه در عمق بافت، تحریک جریان لنف و خون، بافت عضلانی، تاندونها، لیگامانها، بافت های همبند و استخوان می شود.
برخورد جریان الکترومغناطیس به بافت ها موجب افزایش کنترل شده حرارت به صورت موضعی در بافت می گردد که باعث بهبود جریان لنفی و پرخونی در بافت و آزاد سازی هورمون های تسکین دهنده درد و ترمیم بافت و کاهش ادم و تورم می شود.
دستگاه تکار موجب تسریع جریان خون بصورت مستقیم از طریق افزایش درجه حرارت موضعی و بصورت غیر مستقیم باعث افزایش اکسیژن در بافت های تحت درمان شده و سیستم ایمنی بدن را تحریک و تسریع در بهبودی بافت ها می شود.
باید توجه داشت که اثرات گرمایی و غیر گرمایی این روش در خود بافت تولید می شود و در واقع جریان و یا اشعه ای به بافت تابیده نمی شود.

تکارتراپی

عملکرد روش خازنی یا Capacitive

در این روش درمان، تمرکز روی بافت های زیر الکترود متحرک می باشد و سبب تحریک بافت های نرم عضلات، لنف و وریدها انجام می شود.
تحریک دیاترمیک انجام شده توسط روش Capacitive با استفاده از الکترود ایزوله با اندازه های متفاوت و متناسب با محل درمان و الکترود خنثی بصورت صحفه بازتاب عمل می کند و اثرات ذکر شده را ایجاد و درمان انجام می پذیرد. بنابراین با ایجاد نوسات قطبی در بافت .
های بدن باعث حرارت در بافت می شود که در آسیب های وارده به عضلات و تاندون ها، بیماری های مفصلی و جذب ادم بعد از تروما کاربرد دارد.

عملکرد روش مقاومتی یا Resistive

دراین روش که عموما بر روی بافت های دارای آب کم و تراکم زیاد انجام می شود جریان بین الکترود متحرک و صفحه بازتاب برقرار می شود باعث تاثیرات بیولوژیکی روی استخوان ها و بافت غضروفی می گردد. روش Resistive در آسیب های ورزشی، آرتریت و آرتروز، آسیب و شکستگی های استخوان، التهاب کپسول و خار پاشنه استفاده می گردد.
ترکیب کردن روش های دیگری از فیزیوتراپی مانند درمان های دستی (manual therapy) با تکنولوژی تکار تراپی می تواند در درمان آسیب ها و بیماری های سیستم اسکلتی عضلانی بسیار موثر باشد.

به طور خلاصه با توجه به اثرات گرمایی و غیرگرمایی تکار تراپی این اثرات قابل انتظار است :

– کاهش درد و التهاب بافتی
– تسریع زمان بهبودی
– بازگشت دامنه حرکتی مفصل

در واقع تکار تراپی برای درمان طیف گسترده ایی از بیماری ها موثر است مانند:

– التهاب تاندون
– آسیب های عضله
– پیچ خوردگی مفاصل و یا ضربات وارده به مفصل
– کمردرد و گردن درد ناشی از فتق دیسک و یا اسپاسم عضلات
– چسبندگی های مفصلی و محدودیت های دامنه حرکت
– آرتروز های مفصلی و آسیب به غضروف
– درمان آسیب های ورزشی و کوتاه کردن زمان بازگشت به ورزش پس از آسیب

 

نوبت دهی تلفنی